درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٥١ - ٤ دوران ظهور

بنابراين زائران،فقط از آن جهت به اين مكان مقدس احترام مى‌گذارند كه محل سكونت،زندگى،عبادت،نيايش و تلاوت قرآن انسان‌هاى كامل بوده است.با اين بيان، آن‌جا مكان مقدس و خانه پربركتى است كه خداوند اجازه داده است چنين مكانى، رفعت مقام يابد و در آن‌جا نام خدا به عظمت برده شود؛به همين سبب مسلمانان پيرو مذهب خاندان وحى و رسالت،آن‌جا نماز مى‌خوانند و بر پيامبر و خاندانش عليهم السّلام درود مى‌فرستند؛آن‌جا را زيارت مى‌كنند و كسى بر اين عقيده نيست كه امام مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف در آن سرداب سكونت دارد يا اين كه از آن‌جا ظهور خواهد كرد.

٤.دوران ظهور

دوران ظهور حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف كه درخشان‌ترين فراز تاريخ و روشن‌ترين دوران زندگى انسانى است،ويژگى‌هاى فراوانى دارد از جمله مهم‌ترين آن‌ها حاكميت واپسين معصوم و حجت الهى است.درباره محل زندگى حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف و حكومت آن حضرت در عصر ظهور،روايات فراوانى وجود دارد.در اين روايات،به طور عمده مسجد سهله را منزل آن حضرت و شهر كوفه را به عنوان پايگاه حكومتى آن حضرت معرفى كرده‌اند. [١]

١.روزى در محضر مقدس رئيس مذهب،حضرت امام صادق عليه السّلام از مسجد سهله گفت‌وشنود شد،آن حضرت فرمود:

أما انّه منزل صاحبنا اذا قام باهله؛ [٢]

آن‌جا اقامتگاه صاحب ما است؛هنگامى كه با خانواده‌اش قيام كند.

در برخى از منابع،به جاى«قام»،«قدم»تعبير شده است؛يعنى هنگامى كه تشريف بياورد [٣].