درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٥٢ - ٤ دوران ظهور

٢.امير مؤمنان على عليه السّلام هنگام ترسيم خط سير حضرت ولى عصر عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف در آستانه ظهور، مى‌فرمايد:

گويى او را با چشم خود مى‌بينم كه از وادى السلام عبور كرده،بر فراز اسبى كه سپيدى پاها و پيشانى‌اش همى درخشد،به سوى مسجد سهله در حركت است و زير لب زمزمه دارد و خدا را اين‌گونه مى‌خواند:لا اله الا اللّه حقا حقا... [١].

٢.امام صادق عليه السّلام خطاب به يار باوفايش ابوبصير فرمود:

اى ابا محمد!گويى فرود آمدن قائم عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف را با اهل و عيالش در مسجد سهله، با چشم خود مى‌بينم.

ابوبصير عرض كرد:«آيا محل اقامت دائمى آن حضرت،در مسجد سهله خواهد بود؟»

حضرت فرمود:«آرى».

سپس فرمود:

مسجد سهله،اقامتگاه حضرت ادريس عليه السّلام بود.مسجد سهله اقامتگاه حضرت ابراهيم عليه السّلام بود.خداوند،پيامبرى را مبعوث نكرده،جز اين كه در مسجد سهله نماز گزارده است.مسجد سهله،پايگاه حضرت خضر عليه السّلام است.كسى كه در مسجد سهله اقامت كند،همانند كسى است كه در خيمه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلّم اقامت كند.مرد و زن با ايمانى يافت نمى‌شود،جز اين كه دلش به سوى مسجد سهله پر مى‌زند... [٢].

البته چگونگى زندگى در عصر ظهور مشخص نشده است؛ولى به نظر مى‌رسد تفاوت بسيارى با نحوه زندگى امروزى داشته باشد.تكامل علوم بشرى،كمال عقلانى بشر، گسترش خارق العاده امكانات و رفاه عمومى،امنيت فراگير بر كل كره زمين و...به طور قطع ويژگى‌هايى را براى زندگى در آن زمان ايجاد خواهد كرد كه به راستى در تصوّر ما نمى‌گنجد.