در اين معنا، انتظار به معناى چشم‌به‌راه بودن آينده‌اى با تمام ويژگى‌هاى يك جامعه مورد رضايت خداوند سبحانه و تعالى است كه يگانه مصداق آن دوران حاكميت آخرين ذخيرۀ الهى وجود مقدّس حضرت ولى عصر عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف است. امام باقر عليه السّلام آن‌گاه كه دين مورد رضايت خداوند سبحانه و تعالى را تعريف كرد، پس از شمردن امورى فرمود:

. . . و تسليم به امر ما و پرهيزكارى و فروتنى و انتظار قائم ما. . . . [١]

از روايات انتظار ظهور حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف به دست مى‌آيد انتظار ظهور حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف نه فقط راه رسيدن به جامعه موعود است؛ بلكه خود نيز موضوعيت دارد؛ بدان معنا كه اگر كسى در انتظار راستين به سر برد، تفاوتى ندارد كه به مورد انتظار خويش دست يابد يا دست نيابد.

در اين‌باره شخصى از امام صادق عليه السّلام پرسيد: «چه مى‌فرماييد دربارۀ كسى كه داراى ولايت پيشوايان است و انتظار ظهور حكومت حق را مى‌كشد و در اين حال از دنيا مى‌رود؟»

حضرت عليه السّلام در پاسخ فرمود: «او، همانند كسى است كه با حضرت قائم در خيمه او باشد.» سپس كمى سكوت كرد و فرمود: «مانند كسى است كه با پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله و سلّم در مبارزاتش همراه بوده است.» [٢]

انواع انتظار

انتظار، دو گونه تفسير شده است:

١. انتظار درست و سازنده

همان انتظار راستينى است كه در روايات، آن را با فضيلت‌ترين عبادت و برترين جهاد امت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم دانسته‌اند كه تحرك‌بخش و تعهدآور است.

يكى از انديشوران معاصر در گفتارى كوتاه و جامع، انتظار را اين‌گونه تفسير كرده است:

معناى انتظار ظهور مصلح حقيقى و نجات‌بخش الهى حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف اين نيست كه مسلمانان در وظايف دينى خود دست روى دست گذاشته و در آنچه بر آن‌ها واجب است، مانند يارى حقّ، زنده كردن قوانين و

[٢] -حرانى، تحف العقول، ص ٣٧.

[١] . «. . . و التّسليم لامرنا و الورع و التّواضع و انتظار قائمنا. . .» ، محمد بن يعقوب كلينى، الكافى، ج ٢، ص ٢٣، ح ١٣.

[٢] . احمد بن محمد بن خالد برقى، المحاسن، ج ١، ص ١٧٣؛ محمد باقر مجلسى، بحار الانوار، ج ٥٢، ص ١٢٥.