فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢٢ - آخر الزّمان

خدا به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، وعده داده است كه. . . و بيمشان را به ايمنى مبدل گرداند. . . .

. . . زمين از آن خداست؛ آن را به هر كس از بندگانش كه بخواهد مى‌دهد؛ و فرجام [نيك]براى پرهيزگاران است.

اين آيات و آيات ديگر كه از ميراث‌برى صالحان و مستضعفان و جانشينى آنان در زمين ياد مى‌كند، [٢]همگى بيانگر اين واقعيّتند كه سرنوشت اين جهان، پس از جهادى الهى به امامت امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف سرانجام به دست مؤمنان افتاده و جهانيان همگى در سايۀ حكومت حضرت در صلح و معنويّت به سر خواهند برد.

با توجه به ويژگى‌ها و نشانه‌هاى ياد شده و سخنان بزرگان دين، سيماى زندگى در آخر الزمان را مى‌توان اين‌گونه ترسيم كرد:

روزبه‌روز عوامل فراوانى، گوهر تابناك دين را در هاله‌اى از غبار فرو مى‌برند ازاين‌رو در جوامع انسانى همواره دين رو به كم‌رنگ شدن مى‌رود و خرافه‌ها و انحراف‌هاى فراوانى، گريبانگير آن مى‌شود، تا اين كه وقتى حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف قيام كرده، غبار از چهرۀ دين برگرفت، همگى گمان مى‌كنند اين دين جديدى است كه آن حضرت آورده است. امير مؤمنان على عليه السّلام اين حقيقت را اين‌گونه بيان فرمود:

اى مردم! به زودى زمانى بر شما خواهد رسيد كه اسلام چونان ظرف واژگون شده، آنچه در آن است ريخته مى‌شود. [٣]

آزمايش‌هاى خداوند سبحانه و تعالى براى زنان و مردان يكسان است؛ ولى پاره‌اى از روايات، به ويژه دربارۀ مردان نقل شده است، آن‌گونه كه در برخى روايت‌ها سخن از زنان به ميان آمده است.