فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٨٣ - انتظار فرج

مى‌يابد؛ آينده‌اى كه به مراتب، عالى‌تر، زيباتر و بهتر از امروز باشد. اين مسأله -به ويژه براى جوانان-داراى اهميّت بيشترى است؛ زيرا آنان مى‌توانند در پرتو اميد به فردايى بهتر به نيروى فراوان خود، جهت و معنا بخشند.

زندگى انسان، آن زمان قابل توجيه است كه آثار حركت، پويايى و شادابى در تمام زواياى آن به چشم خورد. آن‌گاه كه انسان، به وضعيت موجود راضى نيست و در صدد ايجاد شرايطى بهتر است، همانا در انتظار به سر مى‌برد.

اين اثر ارزنده در جوامع شيعى به روشنى تمام ديده مى‌شود؛ به گونه‌اى كه آن را از ديگر جوامع به روشنى تمام، متمايز و برجسته ساخته است.

انتظار-افزون بر آثار فردى- داراى آثار اجتماعى فراوانى نيز است كه از مهم‌ترين آن‌ها مى‌توان به وحدت، انسجام و همدلى بين منتظران اشاره كرد. اين همدلى، به سبب توجه به هدف مشتركى است كه در مسألۀ انتظار به روشنى تمام در چشم‌انداز آن، قابل ديدن است.

امروزه ثابت شده است افرادى كه در پى هدفى مشترك هستند، از عملكردى مشابه برخوردارند؛ به گونه‌اى كه هم‌گرايى در آن‌ها در مقايسه با جوامع ديگر، بسيار است.

در جامعۀ شيعى، انتظار ظهور مردى از سلالۀ پاك رسول گرامى اسلام عجل الله تعالى فرجه الشريف باعث شده است همۀ پيروان اين آرمان مقدس، از همدلى بسيار خوبى برخوردار باشند.

يكى ديگر از آثار غير قابل ترديد در انتظار راستين، احساس حضور در محضر آن امام غايب از سويى و احساس حضور آن امام غايب در زندگى از سوى ديگر است. يك منتظر راستين، همواره بر اين باور است كه همۀ كارهاى او در نگرگاه آن امام پنهان است و اين خود در اصلاح رفتار وى بسيار مؤثر است.

اين مهم، نه فقط به اصلاح فرد منجر مى‌شود كه رفته‌رفته به اصلاح و سلامت اخلاقى جامعه مى‌انجامد كه خود در زمينه‌سازى ظهور، نقشى بس مهم و انكارناپذير خواهد داشت.

انتظار مصلح جهانى به طور قطع، به معناى آماده‌باش كامل فكرى،