مى‌آيد كه نه فقط پديد آمدن مجموعۀ هستى، بلكه دوام نظام آفرينش، به واسطۀ وجود انوار مقدّس پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم و اهل بيت عليهم السّلام بوده است؛ به گونه‌اى كه استمرار وجود موجودات بدون وجود يكى از آن‌ها غيرممكن است.

بايد توجه داشت كه اصل وابستگى ساير ممكنات به امام عليه السّلام و چگونگى آن و مسايل مشابه آن را دانشمندان و عالمان با دلايل كافى در محل خود اثبات كرده‌اند؛ چنان‌كه به وسيلۀ وحى و خبر آنان كه با عالم غيب ارتباط و اتصال. نيز ثابت است.

طبق همين اطلاعاتى كه ايشان به ما مى‌دهند، بر فرض كه دليل عقلى مستقلى هم نباشد، به آنچه خبر مى‌دهند اعتقاد مى‌يابيم؛ زيرا براى تحقيق اين‌گونه موضوعات-به ويژه تفاصيل آن-راهى مطمئن‌تر و باوربخش‌تر از وحى و اخبار انبيا و اوصياى آن‌ها نيست. [١]

در روايات فراوانى به اين حقيقت اشاره شده كه جهان هستى به بركت وجود نور پاك معصومان عليهم السّلام آفريده شده است. رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و اله و سلّم خطاب به مولاى متقيان عليه السّلام فرمود:

اى على! اگر ما نبوديم، خداوند سبحانه و تعالى، آدم و حوا و بهشت و جهنم و آسمان و زمين را نمى‌آفريد. . . . [٢]

بدون شك، به همان ميزان كه موجودات در هنگام پديد آمدن، نيازمند فيض الهى هستند، در دوام و استمرار وجود نيز نيازمند فيض خداوند سبحانه و تعالى هستند. در روايات فراوانى پيشوايان معصوم عليهم السّلام واسطه‌هاى فيض الهى معرفى شده‌اند. امام صادق عليه السّلام از پدرش و او از امام سجّاد عليه السّلام نقل كرده است كه فرمود:

ما، پيشوايان مسلمين و حجّت‌هاى خداوند سبحانه و تعالى بر جهانيان و سرور مؤمنان و رهبر سپيدجبينان و مولاى اهل ايمانيم. و ما امان اهل زمينيم؛ همچنان‌كه ستارگان امان اهل آسمانند. و ما كسانى هستيم كه خداوند سبحانه و تعالى به واسطۀ ما آسمان را نگاه داشته تا بر زمين نيفتد، مگر به اذن او و به واسطۀ ما زمين را نگاه داشته كه اهلش را نلرزاند. به سبب ما باران را فروفرستد و رحمت را منتشر كند

[١] . لطف اللّه صافى گلپايگانى، وابستگى جهان به امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف، ص ٧.

[٢] . «يا علىّ! لو لا نحن ما خلق اللّه آدم و لا حوّاء و لا الجنّة و لا النّار و لا السّماء و لا الأرض. . .» ، شيخ صدوق، عيون اخبار الرضا عليه السّلام، ج ١، ص ٢٦٢.