فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٤٠٨ - ملاحم و فتن
گسترش يافت.
با خداوند عهد كردم اگر به سلامت بازگشتم، تصنيف اين كتاب را آغاز كنم. به لطف خدا، با سلامتى بازگشتم و تدوين آن را آغاز كردم.»
نويسنده، مطالب كتاب را در هشت باب به شمار درهاى بهشت، تنظيم كرده است:
١. وجوب شناخت امام مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف؛
٢. امام زمان ما حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف است؛
٣. بخشى از حقوق امام مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف بر ما؛
٤. ويژگىهاى حضرت كه مستوجب دعاى مردم در حق او است؛
٥. فوايد دعا براى فرج صاحب الزمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف؛
٦. اوقات و حالاتى كه در آنها دعا براى حضرت و تعجيل فرج تأكيد شده است؛
٧. چگونگى دعا براى تعجيل فرج و پارهاى از دعاهاى مأثور؛
٨. در بقيۀ امورى كه سبب قرب به حضرت مىشود و حضرت را خوشحال مىكند و نزد او پرارزش است.
ملاحم و فتن
آزمايشها و جنگهاى مربوط به ظهور مهدى
ملاحم، جمع ملحمه به معناى جنگ و كشتار و فتن جمع فتنه به معناى امتحان و آزمايش است. اين دو واژه، -به ويژه در منابع اهل سنت -فراوان به كار رفته است. ملاحم بيانگر رخدادهاى خونينى است كه در آخرين دورۀ زندگى انسان بر زمين و آستانۀ رستاخيز بزرگ پديد مىآيند.
و فتن آزمايشهاى بزرگى است كه در دوران ياد شده، رخ مىنمايد. اين دو واژه گاهى در كنار هم و گاهى به صورت مستقل به كار رفته است.
نكتۀ قابلتوجه اينكه تركيب اين دو واژه، عنوان آثار فراوانى [١]-به ويژه ميان اهل سنت-بوده است. اين آثار، به طور عمده رواياتى را منعكس كرده كه از جنگهاى بزرگ و آزمايشهاى سخت، سخن به ميان آورده است.
نيز ن. ك: اشراط الساعة، آستانۀ قيامت.
[١] . الملاحم، اثر حافظ احمد بن جعفر بن محمد مشهور به ابن المنادى (م ٣٣٦ ق) ؛ الفتن اثر حافظ نعيم بن حماد مروزى (م ٢٢٩ ق) ؛ و الملاحم و الفتن، نگاشته سيد على بن موسى بن طاووس.