مؤلف در مقدمه به انگيزۀ نگارش كتاب و به دنبال آن، اهميت و جايگاه خلافت در نظام آفرينش مى‌پردازد. وى در پى اين مطالب به لزوم ايمان به حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف- پرداخته، ضرورت شناخت آن حضرت را مطرح مى‌كند. و به سبب اهميت غيبت حضرت مهدى عليه السّلام، سخن خود را بر اثبات و حكمت آن متمركز مى‌نمايد و در ابتدا يادآور مى‌شود كه غيبت حجت‌هاى الهى از عصر وفات آدم عليه السّلام تا زمان حضرت قائم عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف است و حكمت غيبت آن امام همان حكمت غيبت پيامبران سابق است و قرآن كريم و روايات بر اين مطلب دلالت دارد.

نگارنده پس از بيان دلايل قرآنى و روايى و كلامى خود بر مشابهت پيامبران و امامان عليهم السّلام به يكى از مهم‌ترين انحرافات مهدويت مى- پردازد و اشتباه در تطبيق غيبت حجت الهى در امت اسلام بر غير حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف را به بحث مى- گذارد. ابتدا از كيسانيه آغاز مى‌كند كه بر ساير گروه‌ها تقدم زمانى دارد.

سپس ناووسيه و واقفيه را مطرح كرده، با نقل روايات و گزارش‌هاى تاريخى ادعاهاى آن‌ها را باطل مى‌كند و يگانه غيبت وعده داده شده در روايات پيامبر و امامان معصوم عليهم السّلام را بر غيبت امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف تطبيق مى‌كند. سرانجام مقدمۀ كتاب با پاسخگويى به برخى اعتراضات پايان پذيرفته اصل كتاب شروع مى‌شود.

اما مطالب اصلى كتاب در يك نگاه كلى در باب‌هايى با عناوين ذيل بيان شده است: نخست در هشت باب، از اول تا باب هشتم، دربارۀ سابقۀ غيبت پيامبران و حجت‌هاى الهى پيشين رواياتى نقل كرده است.

پس از آن در ١٢ باب، از باب نهم تا بيستم، به شباهت وضعيت شيعيان منتظر در دوران غيبت امام مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف با داستان منتظران بعثت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم پيش از تولد و بعثت آن حضرت پرداخته است. آن‌گاه در ٢٠ باب، از باب بيست و يكم تا باب چهلم، مسائل مربوط به امامت حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف مانند لزوم وجود