فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢٣٥ - دين عصر ظهور

امام مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف سود در مبادلات بازرگانى و دادوستدها را برمى‌دارد و مردمان را مأمور مى‌كند كه هر كس به صورت خدمتگزارى نسبت به جامعه كار كند و در برابر كالاى عرضه شده سودى نگيرد. و خود نيازهاى خود را همين‌سان از ديگران تأمين مى‌كند. [١]

امام مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف بر بيشتر تفسير و تأويل‌هايى كه در قرآن كريم و احاديث پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلّم و امامان معصوم عليهم السّلام صورت گرفته است، خط بطلان مى‌كشد و آرا و انديشه‌ها را پيرو قرآن مى‌سازد و در چارچوب‌هاى قرآنى مى‌آورد. [٢]

و بدينسان امام، مسائل و معارف و احكام جديدى را مطرح مى‌كند كه براى مردم ناشناخته است و آن‌ها را آيين جديد و كتاب تازه مى‌انگارند و گه‌گاه با امام بر سر اين مسائل درگير نيز مى‌شوند، و در اين صورت جنگ با خودى و جامعۀ اسلامى رخ مى‌دهد. [٣]

فرازهايى از دعاى ندبه از اين چگونگى، پرده برداشته، مى‌گويد:

كجا است آن كسى كه براى تجديد و زنده كردن فرايض و سنن [آيين اسلام كه محو و فراموش شده] ذخيره شده است؟ كجا است آن كسى كه براى برگرداندن [حقايق] ملّت و شريعت [دين مقدّس اسلام] برگزيده شده است؟ كجا است آن‌كه براى زنده كردن كتاب آسمانى قرآن و حدودش مورد اميد و آرزوست؟ كجا است زنده‌كننده نشانه‌هاى دين و اهل آن؟ . . . . [٤]