فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٣٣٧ - فوايد امام غايب

است. برخى از فوايد اين بخش بدين قرار است:

بى‌گمان پيشوايان معصوم عليهم السّلام، معلّمان و مربّيان اصلى انسان‌ها هستند و مردم، همواره از زلال معارف ناب آن بزرگواران بهره‌ها برده‌اند. در زمان غيبت نيز، اگرچه دسترسى مستقيم و استفادۀ همه‌جانبه از محضر امام عصر عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف ممكن نيست، آن معدن علوم الهى به راه‌هاى مختلف، گره از مشكلات علمى و فكرى شيعيان باز مى‌كند. اين مهّم نه فقط در در دورۀ غيبت صغرا با پاسخگويى به پرسش‌هاى مردم و دانشمندان، از طريق نامه‌هاى امام (توقيعات) تحقق يافت، بلكه در دوران غيبت كبرا نيز به صورت هدايت‌هاى باطنى صورت پذيرفت.

بنابراين شكى نيست بقاى مكتب تشيّع در گرو حمايت‌هاى آن امام پنهان بوده است. شيعه بر اين باور است كه آن حضرت همواره در هنگامه‌هاى حساس و حوادث تعيين‌كننده، بسان دستى غيبى اراده‌هاى نقش‌آفرين را در جهت اصلاح امور، هدايت كرده، اين باور الهى را از نابودى در پناه گرفته است. اين اصلاحات به طور عمده با هدايت‌هاى باطنى صورت مى‌پذيرد.

هدايت‌هايى كه گاهى به وسيلۀ شخص امام و گاهى به وسيلۀ ديگران دربارۀ صالحان و شايستگان انجام مى‌گيرد.

امام، از راه باطن، بر نفوس افراد اشراف دارد و آنان را مورد هدايت و تربيت خود قرار مى‌دهد. با القاهاى نيكو يا با نگه‌داشتن‌هاى باطنى، راه برخى از افراد را عوض مى‌كند يا آن‌ها را در راه صحيحى كه دارند، استوار و ثابت‌قدم مى‌دارد؛ گرچه اين هدايت، از ديدگان پنهان است.

چه بسيار افرادى كه يكباره از راهى كه داشتند، برگشتند و هرگز حاضر نشدند دوباره بدان برگردند و چه بسيار افرادى كه در كار خود متزلزل و مردد بودند؛ ولى يكباره در آن مستقر شدند.

بدون شك، باور به امام غايب عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف سبب اميدوارى مسلمانان به آينده روشن مى‌شود. اين اميدوارى، از بزرگ‌ترين اسباب موفقيت و پيشرفت است. جامعه شيعى، طبق باور خويش به وجود امام شاهد و زنده، همواره