منتظر ظهور آن حضرت است. او را در ميان خود نمى‌بيند؛ اما خود را يگانه و جدا از او نمى‌داند. بارى؛ امام پنهان، همواره مراقب حال و وضع شيعيان است و همين مسأله باعث مى‌شود پيروانشان به اميد لطف و عنايت حضرتش، براى رسيدن به وضع مطلوب جهانى تلاش كنند.

به بيان ديگر، امام-اگرچه غايب-نقطۀ اتكايى است كه پيروان خود را در ورطه‌هاى نابودى و نااميدى در حمايت و پناه خود مى‌گيرد و بسان پناهگاهى مطمئن پيروان خود را به تلاش و كوشش در راه رشد و تعالى وامى‌دارد؛ بنابراين حالت اميد و انتظار به آينده، از فوايد ديگرى است كه بر وجود آن حضرت مترتب است. بدون ترديد، جامعه‌اى كه به پيشواى زنده-اگرچه غايب- معتقد است، همواره از فروافتادن در نااميدى در امان خواهد بود و شكى نيست جامعه‌اى كه دچار نااميدى شد، رو به انحطاط خواهد رفت.

امروزه جامعه شيعى، استوارى، پويايى و شادابى خود را مرهون اين باورمندى مى‌داند كه از فوايد آن امام پنهان به حساب مى‌آيد.

آرى؛ اوضاع نابسامان و اسفبار جهان و سيل بنيان كن ستم و بيداد، خيرخواهان بشريت را نگران كرده است؛ به گونه‌اى كه ممكن است گاهى در اصل قابليت اصلاح بشر ترديد كنند. در اين صورت، يگانه روزنه اميدى كه براى بشر بازمى‌ماند و يگانه بارقه اميدى كه در اين جهان ظلمت‌زده، اميد مى‌آفريند، همان انتظار فرج و فرارسيدن عصر سراسر عدل حكومت توحيد و نفوذ دستورهاى الهى است.

٣. ايمنى‌بخش از بلاها

بدون ترديد، امنيت، از اساسى‌ترين نيازهاى زندگى است. پديد آمدن رخدادهاى ناگوار، همواره اين نياز را مورد تهديد جدى قرار داده، زندگى و حيات طبيعى موجودات را به مخاطره انداخته است. بخشى از اين نگرانى‌ها با كنترل عوامل شناخته شده برطرف مى‌شود؛ امّا در موارد فراوانى عواملى ناشناخته و خارج از كنترل، ناامنى‌هايى را بر زندگى تحميل مى‌كند.

در برخى روايات، امام و حجت الهى، عامل امنيّت زمين و اهل آن، دانسته شده است. امام مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف خود فرموده است:

من، سبب ايمنى [از بلاها]براى