فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٣٥٣ - قيامهاى پيش از ظهور

جهت خواست‌هاى زبانتان به حركت درنياوريد و در آنچه خداوند سبحانه و تعالى براى شما در آن عجله قرار نداده، عجله نكنيد. اگر كسى از شما در رخت‌خواب بميرد، ولى به خدا و رسول و اهل بيت رسول، شناخت و معرفت داشته باشد، شهيد از دنيا رفته و اجر او با خدا است و آنچه را از اعمال نيك نيت داشته، پاداشش را خواهد برد و همان نيّت خير او در رديف به كار گرفتن شمشير است.

بدانيد كه براى هرچيز مدّت و سرآمدى است. [١]

بدون ترديد سخنان امام على عليه السّلام در ارتباط با مورد خاص و شرايط ويژه است. از طرفى رواياتى نيز از امامان عليهم السّلام نقل شده كه در آن، بسيارى از قيام‌هاى علويان و غير آن، تأييد شده است. همچنين قيام‌هايى صورت گرفته است كه شيعيان و عالمان معروف، در آن شركت داشته‌اند. اين دسته از روايات، روايات پيشين را توضيح مى‌دهند و تفسير مى‌كنند؛ از جمله محمد بن ادريس، در كتاب سرائر آورده است: فردى در محضر امام صادق عليه السّلام سخن از قيام به ميان آورد و از خروج كسانى پرسيد كه از اهل بيت قيام مى‌كنند، سؤال كرد. حضرت فرمود:

پيوسته من و شيعيانم بر خير هستيم، تا هنگامى كه قيام‌كننده از آل محمد عليهم السّلام قيام كند. چقدر دوست دارم كه شخصى از آل محمد عليهم السّلام قيام كند و من مخارج خانواده او را بپردازم. [٢]

نيز رواياتى كه دربارۀ سنگينى مسئوليت مسلمانان راستين و ارزش آنان در دوران غيبت وارد شده است كه روايات پيشين را كه در نهى از قيام مسلحانه وارد شده بود رد مى‌كند.

افزون بر آنچه گفته شد، تأييد برخى از قيام‌ها-از جمله قيام زيد، قيام حسين بن على شهيد فخ و قيام توابين-خود دليلى بر تأويل روايات