فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٣٥٢ - قيامهاى پيش از ظهور

٥. اگر بگوييم اين روايات در بيان نهى از مبارزه با ستم و فساد است، با آيات جهاد و امر به معروف و نهى از منكر و نيز با سيرۀ امامان معصوم عليهم السّلام ناسازگار است؛ ازاين‌رو بايد به دور افكنده شود.

سه. رواياتى كه براى مشروع نبودن تلاش در راه ايجاد حكومت اسلامى در دوره غيبت، بدان‌ها استناد شده است. اين روايات، مردم را به سكوت و سكون فرامى‌خواند و از مشاركت در هرقيام و مبارزه‌اى پيش از تحقق نشانه‌هاى ظهور باز مى‌دارد. امام صادق عليه السّلام فرمود:

اى سدير! در خانه بنشين و به زندگى بچسب. آرامش داشته باش، تا آن هنگام كه شب و روز آرام هستند؛ اما هنگامى كه خبر رسيد كه سفيانى خروج كرده به سوى ما بيا، اگرچه با پاى پياده باشد. [١]

از ديدگاه برخى، مقتضاى اين روايات به سدير منحصر نيست؛ بلكه بر همه واجب است تا خروج سفيانى و ديگر نشانه‌ها و سرانجام تا قيام قائم عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف، سكوت كرده و از قيام و خروج خوددارى كنند.

در پاسخ گفتنى است تعميم حكم به همۀ افراد، در همۀ زمان‌ها متوقف بر اين است كه آگاه باشيم شخص خاص يا مورد خاصى، مورد نظر امام نبوده است. در روايات ياد شده و مانند آن، نه فقط چنين علمى نداريم كه خلاف آن براى ما ثابت است. [٢]

چهار. از رواياتى كه بر مشروع نبودن ايجاد حكومت اسلامى در دورۀ غيبت بدان استناد شده، رواياتى است كه به صبر دعوت كرده و از شتاب، نهى كرده است. در برخى از اين روايات، آمده است كه انسان مسلمان، پيش از فرارسيدن موعد فرج و زوال ملك ستمگر، نبايد خود را به زحمت بيندازد و دنبال برقرارى حكومت عدل باشد. امام على عليه السّلام فرمود:

به زمين بچسبيد و بر بلاها صبر كنيد. دست‌ها و شمشيرهايتان را در