فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٣٤٠ - فوايد امام غايب

داشت، از آن حضرت خواست براى او و اهل بيتش دعا كند آن حضرت فرمود:

أو لست أفعل و اللّه إنّ أعمالكم لتعرض علىّ فى كلّ يوم و ليلة؛ مگر چنين نمى‌كنم؟ به خدا سوگند اعمال شما در هرروز و شب بر من عرضه مى‌شود.

عبد اللّه بن ابان گفت: «از اين فرمايش حضرت شگفت‌زده شدم.» حضرت در پاسخ فرمود:

مگر كتاب خدا را نخوانده‌اى كه فرمود: «و بگو: هر كار مى‌خواهيد انجام دهيد؛ پس به يقين خداوند سبحانه و تعالى، پيامبرش و مؤمنان عملتان را مى‌بينند» ؟ فرمود: «به خدا سوگند! مقصود از او [-مؤمن]على بن ابى طالب است.» [١]

اين آگاهى، آثار تربيتى فراوانى دارد و كه مهم‌ترين آن‌ها، اين است كه انسان را به نوعى مراقبت دائمى در رفتار خود وامى‌دارد. انسانى كه بداند افزون بر خداوند سبحانه و تعالى، پيامبران و فرشتگان، امامى زنده نيز وجود دارد كه اعمال او بر وى عرضه مى‌شود، به طور قطع رفتار خود را با دقت بيشترى انجام مى‌دهد.

جداى از اين‌كه در همۀ حالت‌ها، خود آن حضرت به يارى استمداد كنندگان مى‌آيد يا اين‌كه ملازمان و اولياى او و نيز اين كه يارى شدن توسط آن حضرت، همراه ملاقات باشد يا نه، شكى نيست كه در طول تاريخ غيبت، انسان‌هاى بسيارى به دست آن حضرت يا ارادۀ ايشان از سختى‌ها و مشكلات نجات يافته‌اند.

شكى نيست كه امام معصوم عليه السّلام از هرپدر و مادرى مهربان‌تر است و در همه حال، خوبى بندگان خدا- به ويژه مؤمنان-را مى‌خواهد؛ از اين رو همواره براى موفقيت آن‌ها و نيز دورى مصيبت‌ها و مشكلات از آن‌ها، دعا مى‌كند. اين هم در موارد فراوانى رخ داده است.

نيز ن. ك: امامت حضرت مهدى عليه السّلام، غيبت حضرت مهدى عليه السّلام، غيبت صغرا، غيبت كبرا.