فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٣١ - أبدال

ا
أبدال

از ياران حضرت مهدى عليه السّلام در عصر ظهور

«أبدال» جمع «بدل» يا «بديل» ، عده‌اى معلوم از شايستگان و خاصان خدا [هستند]كه گويند: هيچ‌گاه زمين از آنان خالى نباشد و جهان بديشان برپا است و آن‌گاه كه يكى از آنان بميرد، خداى سبحانه و تعالى ديگرى را به جاى او برانگيزد، [١]تا آن شمار-كه به قولى هفت و به قولى هفتاد است-همواره كامل بماند. [٢]

برخى نيز گفته‌اند:

آنان، گروهى‌اند كه خداوند سبحانه و تعالى به وسيلۀ آن‌ها دين را برپا نگه مى‌دارد و روزى را نازل مى‌كند. چهل نفر از ايشان در شام و سى نفر در ساير بلاد هستند. هرگاه يكى از دنيا برود، كس ديگرى همانند او به جاى او قرار مى‌گيرد. [٣]

سبب اين‌كه «ابدال» ناميده شده‌اند، همين است كه چون يكى از دنيا رود، كسى مانند او جايش را مى‌گيرد. [٤]