فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٤٩ - جبرئيل
ج
جبرئيل
از فرشتگان بزرگ الهى و نقشآفرينان در قيام جهانى حضرت مهدى عليه السّلام
جبرئيل، يكى از چهار فرشته مقرّب (علاوه بر ميكائيل، اسرافيل و عزرائيل) است. او رابط ميان خداوند سبحانه و تعالى و پيامبران است. و در كتابهاى دينى يهوديت، مسيحيت و اسلام از نقش جبرئيل بسيار ياد شده است.
در سنّت اسلامى و قرآن كريم، جبرئيل همان روح القدس است.
دليل صريح اين مطلب، آيه ١٠٢ سورۀ نحل است: قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِنْ رَبِّكَ ؛ «بگو آن (قرآن) را روح القدس از سوى پروردگارت نازل كرده است.» در آيۀ ٩٧ سورۀ بقره نيز آمده است: قُلْ مَنْ كٰانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلىٰ قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللّٰهِ ؛ «بگو هركس دشمن جبرئيل شد [بداند] كه جبرئيل آن (قرآن) را به دستور الهى بر دل تو نازل كرده است.»
همچنين در قرآن با نامهاى «روح» (غافر،١٥) ، «الرّوح الامين» (شعراء،١٩٣) ، «شديد القوى» (نجم،٥٠) و «رسول كريم» (تكوير، ١٩-٢١) از او ياد شده است.
رواياتى چند، از نقش آن فرشتۀ بزرگ الهى در قيام عظيم و جهانى