فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٣١١ - على بن محمد سمرى

على بن محمد سمرى

چهارمين نايب خاصّ مهدى عليه السّلام در دوران غيبت صغرا

ابو الحسن على بن محمد سمرى (يا صيمرى [١]) ، چهارمين و آخرين سفير حضرت ولى عصر عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف است. وى پس از درگذشت حسين بن روح به مقام سفارت رسيد و مدت سه سال عهده‌دار اين جايگاه بود. سمرى از خاندانى ديندار و شيعه بود كه در خدمتگزارى به سازمان اماميه شهرت فراوانى داشت. همين اصالت خانوادگى او باعث شد در امر سفارت، با مخالفت چندانى روبه‌رو نشود. [٢]

سمرى، فرصت زيادى براى فعاليت نداشت؛ به همين دليل، مانند نايب‌هاى پيش از خود، نتوانست فعاليت‌هاى گسترده‌اى انجام داده، تغييرات قابل ملاحظه‌اى در روابط خود و وكلا پديد آورد؛ ليكن اعتقاد شيعيان به بزرگوارى و مورد اطمينان بودن او، مثل ساير نايبان بود و وى مورد پذيرش عموم شيعيان قرار گرفت. [٣]

شش روز پيش از رحلت او، توقيعى از سوى امام دوازدهم به دستش رسيد كه مرگ وى را پيشگويى و زمان مرگ را نيز تعيين كرده بود. متن اين توقيع شريف، نمايانگر پايان غيبت صغرا و نيابت خاص و آغاز غيبت كبرا و نيابت عام است. [٤]

على بن محمد در سال ٣٢٩ ق درگذشت و در بغداد به خاك سپرده شد.

نيز ن. ك: نيابت خاص، نواب خاص.