وجود دارد كه در آن‌ها از سر جهل يا به عمد، به اين امر دامن زده شده است. البته برخى با گردآورى اين روايات، خواسته‌اند اصل آن‌ها محفوظ بماند و نيز بنمايانند كه همگان، در اصل ظهور مهدى عليه السّلام اتفاق نظر دارند؛ بنابراين التزام به درستى همۀ اين روايات مشكل است و در بررسى نشانه‌هاى ظهور، احتمال جعل و تحريف و دسيسه‌هاى دست‌هاى پنهان سياست را نبايد ناديده گرفت.

ناگفته نماند وجود مواردى از جعل و تحريف، در نشانه‌هاى ظهور يا وجود مدعيان دروغين هيچ‌گاه دليل نمى‌شود همۀ روايات از اعتبار بيفتد يا اصل همۀ نشانه‌ها زير سؤال برود؛ زيرا دسته‌اى از اين نشانه‌ها مسلّم و قطعى است. همچنين وجود پاره‌اى اشكالات و ضعف‌ها در نشانه‌هاى ظهور و احتمال تحريف و تغيير در آن‌ها از سوى دشمنان يا ادعاهاى واهى برخى شيادان دربارۀ اصل مهدويت، هيچ‌گاه به اصل مهدويت و اعتقاد به ظهور قائم عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف آسيبى نمى‌رساند؛ زيرا اعتقاد به مهدويّت و ظهور حضرت مهدى عليه السّلام مورد اتفاق فريقين است و با تواتر ثابت شده است و هرگز خدشه‌اى در آن وارد نمى‌گردد. [١]

از آن‌جا كه در منابع دينى، قيام حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف، يكى از نشانه‌هاى برپايى قيامت شمرده شده است؛ پاره‌اى از نشانه‌هاى ظهور، نشانه‌هاى قيامت نيز شمرده مى‌شود. امام على عليه السّلام در اين‌باره فرمود:

پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و اله و سلّم فرمود:

«به ناگزير ده چيز پيش از برپايى قيامت خواهد بود: سفيانى، دجّال، دود، دابه، خروج قائم عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف، طلوع خورشيد از مغرب خود، فرود آمدن حضرت عيسى عليه السّلام، فرورفتن در مشرق و فرورفتن در جزيرة العرب و آتشى كه از قعر عدن بيرون خواهد آمد، تا مردم را به سوى محشر سوق دهد.» . [٢]

نيز ن. ك: نداى آسمانى، خروج سفيانى، خروج يمانى، خسف به بيدا، قتل نفس زكيه.

[١] . جمعى از نويسندگان، چشم‌به‌راه مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف، ص ٢٥٨.

[٢] . شيخ طوسى، كتاب الغيبة، ص ٤٣٦، ح ٤٢٦.