فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٧٥ - حكومت جهانى

آن سنگ مى‌گويد: اى مؤمن! در دل من كافرى پنهان شده است، مرا بشكن و او را بيرون بياور و به قتل برسان. [١]

در تفسير قمى آمده است: اين آيه دربارۀ قائم آل محمد صلّى اللّه عليه و اله و سلّم نازل شده و اين‌كه درباره آن حضرت نازل شده، بدين معنا است كه خروج او تأويل اين آيه است. از روايت صدوق هم اين برداشت استفاده مى‌شد.

افزون بر اين، شواهد تاريخى فراوانى وجود دارد كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلّم به سران كشورها مانند قيصر روم و پادشاه ايران و فرمانروايان مصر و حبشه و شامات و نيز به رؤساى قبايل گوناگون عرب و. . . نامه نوشت همگان را به پذيرفتن اين دين مقدس دعوت كرد و از پيامدهاى وخيم كفر و روى‌گردانى از اسلام، بر حذر داشت.

اگر دين اسلام جهانى نبود، چنين دعوت عمومى انجام نمى‌گرفت و ديگر اقوام و امت‌ها هم براى عدم پذيرش، عذرى مى‌داشتند. [٢]

مبانى و مقدماتى كه ناگزير به آرمان حكومت واحد جهانى شيعى مى‌انجامد، از اين قرار است:

به اجماع تمام مسلمانان، اسلام دينى است كه در واپسين حلقه از سلسلۀ طولانى نبوت ظاهر شده و از هرجهت كامل‌ترين و جامع‌ترين دين‌ها است و تا روز قيامت نيز بشريت را از هرجهت كفايت مى‌كند. دين اسلام، روزى تمام انسان‌ها را پيرو و مطيع خود خواهد كرد و بدين‌ترتيب جهان در تسخير آموزه‌هاى بلند و آسمانى اسلام در خواهد آمد. از آياتى چون:

در حقيقت، دين نزد خداوند سبحانه و تعالى همان اسلام است.

و هركه جز اسلام، دينى [ديگر] جويد، هرگز از وى پذيرفته نشود.