غيبت، عمر او را طولانى خواهد كرد؛ آن‌گاه به قدرت خويش وى را در سيماى جوانى كمتر از چهل سال برخواهد انگيخت، تا دانسته شود خداوند بر هرچيز توانا است. [١]

نخستين دانشمندى كه به طرح مسألۀ طول عمر امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف پرداخت، ابو جعفر محمد بن على بن بابويه قمى، معروف به شيخ صدوق (م ٣٨١ ق) است. وى در كتاب كمال الدين و تمام النعمة به تفصيل دربارۀ طول عمر بحث كرده و به پرسش‌هاى مخالفان طول عمر امام مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف پاسخ داده است. وى، فصل جامعى از كتاب ياد شده را به زندگى «معمّرين» (-صاحبان عمر طولانى) اختصاص داده است و ده‌ها نفر از اشخاص را كه عمرى بيش از ١٢٠ سال داشته‌اند-نام مى‌برد و شرح حال و زندگى هريك از آنان را به صورت مختصر ذكر مى‌كند.

شيخ صدوق، مسألۀ طول عمر حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف را فقط از راه «تجربه تاريخى» و افراد داراى عمر طولانى، بررسى كرده و به ديگر ادله نپرداخته است. اين راه از سوى دانشمندانى همچون شيخ مفيد، شيخ طوسى، سيد مرتضى، طبرسى، خواجه نصر الدين طوسى، علامه حلى، فيض كاشانى، علامه مجلسى و ديگر بزرگان شيعه ادامه يافت. آنچه اين بزرگان در بررسى علمى طول عمر آن حضرت، به آن پرداخته‌اند، به طور عمده حول محورهاى ذيل است:

يك. طول عمر از نگاه قرآن كريم

شمارى از افرادى كه در قرآن، داراى عمرى طولانى و غيرطبيعى شمرده شده‌اند، عبارتند از:

١. حضرت نوح عليه السّلام

قرآن، دربارۀ نوح عليه السّلام مى‌گويد:

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنٰا نُوحاً إِلىٰ قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلاّٰ خَمْسِينَ عٰاماً. . . [٢]

و به راستى، نوح را به سوى قومش فرستاديم، پس ميان آنان ٩٥٠ سال درنگ كرد.

اين بيان الهى، روشن نكرده است كه اين مدت، بر دورۀ عمر رسالت

[١] . «التّاسع من ولد أخى الحسين ابن سيّدة الإماء يطيل اللّه عمره فى غيبته ثمّ يظهره بقدرته فى صورة شابّ ابن دون اربعين سنة ذلك ليعلم أنّ اللّه على كلّ شىء قدير» ، شيخ صدوق، كمال الدين و تمام النعمة، ج ١، ص ٣١٥.

[٢] . عنكبوت (٢٩) :١٤.