فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٧٦ - حكومت جهانى

اَلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ ؛ [١]

امروز دين شما را برايتان كامل گردانيدم.

محمد، پدر هيچ‌يك از مردان شما نيست، ولى فرستاده خدا و خاتم پيامبران است.

و در حقيقت، در زبور پس از تورات نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته ما به ارث خواهند برد.

او كسى است كه پيامبرش را با هدايت و دين حق فرستاد تا آن را بر هرچه دين است پيروز گرداند.

به دست مى‌آيد كه مسلمانان، به حقانيّت، جامعيّت، خاتميّت، جهان شمولى و سرانجام جهان‌گسترى و پيروزى و غلبۀ نهايى آن دست خواهند يافت.

چيرگى اسلام بر تمام اديان و مكاتب و استيلا بر جباران و فرمانروايان غير الهى و تأسيس حكومت جهانى، لازمه اعتقاد به مهدويّت و ظهور منجى دادگستر است.

از نگاه شيعيان، تاريخ اسلام پس از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلّم با حذف امام على بن ابى طالب و فرزندان معصوم او عليهم السّلام، در حوزۀ سياست و حكومت به انحراف گراييد و پيامدهاى منفى متعددى نيز در پى داشت كه يكى از آن‌ها محروميت جامعه از رهبرى معنوى و آسمانى است؛ چرا كه امام على عليه السّلام و پس از او بقيۀ امامان دوازدهگانه، پيشوايان دينى- سياسى بر حق و داراى حق خلافت و امامت انحصارى‌اند. ديگران-هر كس باشد-غاصب حق معصومند و لذا جائر و باطل مى‌باشند. اين انحراف تاكنون ادامه پيدا كرده است.

از آن‌جا كه شيعيان دوازده‌امامى در عصر امامان، هرگز به قدرت و