ابو بكره روايت كرده است: شخصى نزد پيامبر (ص) آمد و از پيروزى لشكر حضرت خبرداد، پيامبر كه سرش در دامان عايشه بود تا اين خبر را شنيد از جاى برخاست و سجده كرد و چون سجده‌اش تمام شد ماجرا را پرسيد و آن شخص به بيان ماجرا پرداخت و در ضمن سخنانش در باره دشمن چنين گفت: «حاكم آنها زن بوده است» در اين هنگام پيامبر اكرم (ص) فرمود:

«هلكت الرجال حيث أطاعت النساء» (٣٨)؛

هرگاه مردان از زنان اطاعت كنند، هلاك مى‌شوند.

فقيهان اهل سنت، اين روايت را نيز بر اساس موازين جرح و تعديل و به جهت وجود بكّار بن عبدالعزيز بن أبى بكره، ضعيف دانسته‌اند. ابن معين در باره وى مى‌گويد:«اعتبارى ندارد» و در جاى ديگر مى‌نويسد:«اين شخص ضعيف است».ابن عدى گفته است: «اميدوارم بتوان به روايات اين شخص عمل كرد، ولى او از جمله افراد غير معتبرى است كه رواياتشان نوشته شده است». (٣٩)علاوه بر آنكه در متن حديث نيز اشكالى وجود دارد و اطمينان انسان را نسبت به آن از بين مى‌برد. در اين روايت آمده است: «هنگام ورود آن شخص (خبر دهنده) سر پيامبر (ص) در دامان همسرش عايشه بود و پيامبر پس از شنيدن خبر از جاى برخاست و سجده شكر به جا آورد!»

دراين زمينه روايات ديگرى نيز از اين دست وجود دارد كه همگى از حيث سند يا دلالت قابل نقد است و هيچ يك را نمى‌توان دليل مستقلى دانست، هر چند مى‌توان از آن‌ها به عنوان تأييد ادله استفاده كرد.

دليل سوم: اجماع

در كتاب‌هاى علماى گذشته شيعه، در اين مسأله اجماعى نيافتم. ولى فقيهان اهل سنّت اجماع علماى سنّى بر اين مسأله را ذكر كرده‌اند. شايد سبب عدم اجماع در اين مسأله

(٣٨) مستدرك الصحيحن، ج٤، ص ٢٩١؛ مسند احمد، ج٥، ص٤٥..
(٣٩) تهذيب التهذيب، ج١، ص٤٧٨.