در مورد اصطلاح دين و كاربرد آن در مباحث فقهى و به خصوص در بحث بيع دين، نظريات مختلفى از سوى علماى اهل سنّت مطرح گرديده است. به عنوان مثال، در عبارت ذيل در اين خصوص آمده است:

فقها در اصطلاحات خويش كلمه عين را در مقابل دين به كار مى‌برند، به اين عنايت كه دين هر چيزى است كه به ذمه تعلّق مى‌گيرد بدون اين كه معين و مشخص باشد حال چه پول نقد باشد چه غير آن، اما عين هر چيز معين و مشخص است مثل خانه و فرق بين عين و دين از اين جهت است كه تأجيل يا اجل داشتن، تنها در مورد دين صحيح است و در مورد عين صحيح نيست. (٥١)

بعضى نيز به طور تفصيل به ذكر ويژگى‌هايى براى تشخيص دين از عين پرداخته‌اند. (٥٢) حنفيه يك تعريف اصطلاحى از دين ارائه داده‌اند:

دين، هر مالى است كه به ذمه تعلق گيرد و ناشى از معاوضه يا اتلاف يا قرض باشد. (٥٣)

(٥٠) احمد بن محمد بن على المقرى الفيومى، المصباح المنير فى غريب الشرح الكبير للرافعى، ج ١، الطبعة الاولى، ايران، قم، دارالهجرة، ١٤٠٥ هـ.ق، ص ٢٠٥.
(٥١) الموسوعة الفقهية (المعروفة بالموسوعة الكويتية)، ج ٢، الطبعة الثانية، الكويت، وزارة الاوقاف والشؤون الاسلامية، ١٤٠٤ هـ.ق، ١٩٨٣ م، صص ١٠٢ و ٢٢.
(٥٢) سامى حسن حمود، پيشين، صص ٧ و ٦.
(٥٣) موسوعه كويتيه، پيشين، ج ٢١، صص ١٠٣ و ١٠٢. و عبداللطيف محمود آل محمود، بيع الدين، منظمة المؤتمر الاسلامى، مجمع الفقه الاسلامى (جده)، الدورة الحادية عشرة البحرين، المنامه، ١٤١٩ هـ.ق، ١٩٩٨ م، ص ٤.