السلام ـ كه ذكر آن خواهد شد، مستفاد مى‌كردد و از خطبه جمعه حضرت اميرالمؤمنين ـ عليه السّلام ـ معلوم مى‌شود و مفسّران نيز برآن اتّفاق كرده‌اند {وَذَرُوْا الْبَيْع} و بكذاريد خريد و فروخت را {ذَلِكُمْ} اين سعى و ترك بيع {خَيْرء لَكُمْ} بهتر است شما را از معامله؛ زيرا كه در آن نفع باقى اخروى است و آن بهتر است از سود فانى دنيوى {اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ} (٢) اكر هستيد كه مى‌دانيد نفع را از ضرر، و تمييز مى‌كنيد ميان خير و شر.

و در سوره منافقين مى‌فرمايد: {يَا أَيُّهَا الَّذيْنَ آمَنُوا} اى كروه مؤمنان {لا تُلْهِكُمْ} مشغول نكرداند شما را {أَمْوَالُكُمْ} مال هاى شما {وَ لا أَوْلا دُكُمْ} و نه فرزندان شما {عَنْ ذِكْرِ اللّه} از ياد كردن خداى يعنى نماز جمعه و خطبه آن، چنان كه جمعى از مفسران كفته‌اند و امر بقراءت سورتين در اين نماز دلالتى برآن مى‌كند « {وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ} و هر كه بكند اين كار را يعنى به مال و فرزند از حق بازماند {فَأُولئِك} پس آن كروه {هُمُ الْخاسِرُونَ} (٣) ايشان زيان كارانند كه به حقير فانى بازمانند از عظيم باقى.

و جاى ديكر مى‌فرمايد: {حَافِظُوْا عَلَى الصَّلَوَاتِ} محافظت نماييد بر نمازها {وَالصَّلاةِ الْوُسْطَى} (٤) و به تخصيص نماز وسطى كه نماز جمعه است به قول بعضى و فريضه آن وقت است به قولى ديكر كه شامل نمازهاى ظهر ساير ايّام نيز باشد.

فصل دوم‌ـ در بيان وجوب نماز جمعه و فرض عين بودن آن از حديث پيغمبر صلّى الله عليه و اله وسلم

مخالف و مؤالف در كتب خود روايت كرده‌اند از آن حضرت كه فرمود: {كُتِبَ عَلَيْكُمُ الجُمُعَةُ و فَريضَةء واجِبَةء إلى يَوْم القيمَةِ} (٥) نوشته شد بر شما نماز جمعه و فريضه شد فريضه

(٢) جمعه، آيه ٩.
(٣) منافقون، آيه ٩.
(٤) بقره، آيه ٢٣٨.
(٥) ر.ك: وسائل الشيعه، شيخ حر عاملى، قم آل البيت، چاپ دوم، ١٤١٤ ق، ج٧، ص٣٠١.