ندانستيم آن مرحوم چرا اين آيه را به عنوان دليل حرمت قضاوت زنان ذكر كرده است، در حالى كه هيچ ربطى بين اين آيه و قضاوت زن وجود ندارد، و لذا آن مرحوم ياد آور نشده كه چگونه مفيد عدم جواز قضاوت زنان است. در واقع اين آيه مربوط به طلاق رجعى است و مفادش اين است كه مرد مى‌تواند زن مطلّقه خود را باز گرداند، و زن بر مرد چون مرد بر زن حقوقى دارد، اگر چه مختصر تفاوتى در اين حقوق وجود دارد. اين آيه چگونه مى‌تواند بر حرمت قضاوت زنان در محاكم قضايى دلالت كند؟!

از اين بى ربط‌تر استدلال به آيه ٣٣ سوره احزاب است، در آن آيه خداوند متعال خطاب به زنان پيامبر(ص)مى‌گويد:

{ وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَ لاَ تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِليَّةِ الاْءُولَى} ؛

اى زنان پيامبر، شما بايد در خانه‌هاى خود بيارميد، و مانند زنان زمان جاهليّت اوّليّه به خود نمايى نپردازيد.

از استدلال كنندگان مى‌پرسيم كه به فرض مفاد اين آيه آن باشد كه زنان پيامبر حقّ بيرون آمدن از خانه را ندارند و اين براى پيشگيرى از جنگ بصره و مانند آن باشد، چه ربطى به زنان ديگر دارد؟ و چه ربطى به قضاوت زنان دارد؟! و گويا استدلال كننده مى‌خواهد بگويد: اين آيه بر اين معنا دلالت مى‌كند كه زن مطلقا حقّ بيرون آمدن از خانه را ندارد ولى اگر اين معنا مورد نظر باشد علاوه بر ده‌ها دليل قاطع بر خلافش، خود اين آيه آن را ردّ مى‌كند؛ زيرا اين آيه مى‌گويد: اى زنان پيغمبر، خود را مانند زنان زمان جاهليّت نياراييد و در معرض ديد ديگران قرار ندهيد. لازمه آن اين است كه مطلق بيرون آمدن از خانه اشكال نداشته باشد.

روايت ابوخديجه

چهارمين دليل آيت اللّه‌ گلپايگانى بر عدم جواز قضاوت زن، روايت ابوخديجه است كه در آن آمده:

از رجوع به قاضيان جاير دورى كنيد، بلكه به مردى از خودتان كه از