بن عبيد اللّه غضائرى، شيخ مفيد و ساير اساتيد موثق كه از آنها اجازه روايى داشته، كتاب‌ها و نگاشته‌هاى ابن جنيد را روايت كرده است ؛ چنان كه نجاشى به اين امر تصريح دارد . (٢٠)

٥. تمام مشايخ نجاشى كه ابن جنيد به آنها اجازه داده و آنان به نجاشى نقل كتاب‌هاى ابن جنيد را اجازه داده‌اند .

٦. شيخ طوسى، محمد بن حسن(م ٤٦٠). شيخ در فهرست از ابن جنيد با يك واسطه از ابن عبدون و شيخ مفيد نقل مى‌كند ؛ چنان كه در رجال به واسطه گروهى - كه نام آنها را نبرده است - از او نقل مى‌كند .

٧. شيخ بزرگوار هارون بن موسى تلعكبرى. زيرا شيخ در كتاب الغيبه از او نقل مى‌كند ؛ چنان كه پيش از اين در گفتگو از ابن عزاقر شلمغانى از اين نقل سخن به ميان آمد .

ابن جنيد و عمل به قياس

بى ترديد فقهى كه با پيدايش مذاهب چهارگانه در قرن دوم به صورت رسمى بنيان گذارى شد، براى خود داراى نشانه هايى بود كه بر اساس آن مكاتب فقهى مسلمانان از يك ديگر تمايز پيدا مى‌كرد و كاملاً طبيعى بود كه هر مكتبى داراى جهت‌گيرى و ويژگى‌هاى مخصوص به خود باشد. بر اين اساس نشانه بارز مكتب فقهى عراق عمل به رأى و قياس و نشانه اصلى مكتب فقهى حجاز عمل به حديث بوده است. اما مكتب فقهى اهل بيت(ع) - كه در آن دوران در شخصيت امام باقر(ع) و امام صادق(ع)، كه به پيدايش مذاهب و مكاتب فقهى هم زمان بوده‌اند، تبلور مى‌يافت - در برابر چنين جهت‌گيرى از نگرش ديگرى برخوردار بود ؛ زيرا بنيان اين مكتب فقهى بر ردّ قياس و رأى پايه گذارى شد و

(٢٠) ر.ك رجال نجاشى، ٣٨٨ و ٦٩ و ١٣٩ و ٢٠٢ .