فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٥٠

سخن ابن جنيد و استناد به آن در موارد خلاف و اجماع اتفاق نظر دارند حتى شهيد ثانى در مسالك در مسأله محروميت زوجه به سيد مرتضى اشكال مى‌گيرد كه سازگارتر به مذهب او عدم محروميت زوجه به طور مطلق است چنان كه ابن جنيد گفته است:

من در ميان متأخّران كسى را نيافتم كه در اعتنا به آراى فقهى ابن جنيد درنگ داشته باشد به استثناى صاحب كشف‌الرموز ـ شاگرد محقق ـ كه مى‌گويد: جز در موارد نادر از ابن جنيد نام نبردم به جهت سخن پيشين شيخ كه گفته بود: به علت اعتقاد او به قياس كتاب‌هايش متروك است. (٦٩)

كتاب‌هاى فقهايى كه پس از فقهاى پيش گفته قرار دارند، همچون مدارك، جواهر، حدائق، رياض و ده‌ها منبع فقهى ديگر، لبريز از فتاواى ابن جنيد است.

خلاصه، شيوه فقهى ابن جنيد به دست مدرسه حلّه و به صورت خاص به دست ابن ادريس حلّى به تأليفات فقها و مراكز علمى راه يافت. البته علامه حلّى در كتاب مختلف، كه آن را به منظور مقايسه آراى بزرگان فقهاى اماميه و بيان دلايل آنها نگاشته، مطالب زيادى از ابن جنيد نقل مى‌كند، به گونه‌اى كه مجموع منقولات فقهى و ملاحظات ابن جنيد حدود ١٦٠٠ مسأله است، در حالى كه از شيخ مفيد بيش از ٩٠٠ مسأله و از عمانى ٦٠٠ مسأله نقل نكرده است، بلكه گاه در برخى از مسائل تنها از او بدون ذكر آراى ديگران مطلب نقل مى‌كند، مانند آغاز مسائل حجر. افزون بر آن كه گاه علامه ديدگاه ابن جنيد را درباره‌اى از مسائل در برابر نظر شيخ طوسى و چه بسا مشهور ترجيح مى‌دهد. (٧٠)

اشاره به اين نكته مناسب است كه گرد آورى و تبويب فقه ابن جنيد از لابه لاى دو