٥٤. اگر چيزى را براى فرزندانش وقف كند و برخى را بر برخى ديگر ترجيح ندهد، فرزند ذكور دو برابر بهره دختر خواهد داشت؛ ولى بيشتر علما سهم دختر و پسر را برابر مى‌دانند. (١٩٣)

نكاح

٥٥. حرمتى كه از راه شمار عدد رضاع به دست مى‌آيد هر موردى است كه بر آن اسم «رضعه» صادق باشد، و رضعه آن است كه شكم بچه با مكيدن يا با ريختن به دهانش پر شده باشد. (١٩٤)

٥٦. رضاع حتى اگر پس از دو سال باشد حرمت است به شرط آن كه ميان دو رضاع پس از دو سال بريدن از شير فاصله نشده باشد. همه علما اجماع دارند كه رضاع حرمت آور جايى است كه سنّ شير خوار به حد دو سال رسيده باشد. (١٩٥)

٥٧. در سرايت حرمت در رضاع به دهان ريختن شير كافى است؛ ولى مشهور آن را مؤثر نمى‌دانند و معتقدند كه بايد به طور مستقيم از پستان بمكد. (١٩٦)

٥٨. در نكاح، براى ما در و جدّ مادرى ولايت ثابت است؛ ولى مشهور علما بر

(١٩١)همان، ص ٩٦.
(١٩٢)همان، ص ١٦١.
(١٩٣)همان، ص ٢٧٠.
(١٩٤)همان، ج ٧، ص ٣٠.
(١٩٥)همان، ص ٣٥.
(١٩٦)همان، ص ٣٨.