مامقانى و بروجردى در طرائف المقال اين مطلب را بدون نقد از كتاب مشتركات نقل كرده‌اند. در حالى كه اين مدعا توهمى بيش نيست. منشأ اين توهم آن است كه شيخ در شرح حال ابن عقده پس از ذكر نام و نسب او گفته است كه اين گزارش را احمد بن عبدون از محمد بن احمد بن جنيد به او داده است. (١٣) همان گونه كه محقق شوشترى (١٤) گفته است گزارش دادن اعم از روايت كردن است. هرچند ممكن است ادعاى نقل روايت ممكن باشد ؛ زيرا ابن جنيد با ابن عقده معاصر بوده‌اند، اما دليلى براى اثبات آن وجود ندارد ؛ چراكه كتاب‌هاى رجال و حديث سخنى از آن به ميان نياورده‌اند .

شاگردان و راويان

١. شيخ مفيد، محمد بن محمد بن نعمان(م ٤١٣). اين مدعا را شيخ در فهرست (١٥) و كتاب الرسائل العشر (١٦) يادآور شده است .

٢. حسين بن عبيد اللّه فضائرى(م ٤١١). نجاشى در چند مورد بر اين امر تصريح كرده است (١٧) و در الرسائل العشر شيخ طوسى نيز آمده است . (١٨)

٣. احمد بن عبدالواحد بن عبدون. شيخ در چند مورد از فهرست خود از او ياد كرده است .(١٩)

٤. رجالى بزرگ ابوالعباس احمد بن على نجاشى(م ٤٥٠). او اساتيد خود حسين

(١٣) الفهرست، ص ٢٨ .
(١٤) قاموس الرجال ١، ص ٦٠٦ .
(١٥) الفهرست، ص ١٣٤ .
(١٦) الرسائل العشر، ص ٢٥٩ .
(١٧) رجال نجاشى، ص ١٣٩، ٢٠٢، شماره ٣٦٢ و ٥٤١ .
(١٨) الرسائل العشر، ص ٢٥٩ .
(١٩) الفهرست، ص ١٢ و ٢٨ و ١٣٥ .