يك جلد از اين كتاب به دستم رسيد كه از آغازش اوراقى افتاده بود. من در آن به جستجو پرداختم و محتواى آن را بررسى كردم. دريافتم كه در ميان كتاب‌هاى فقهاى شيعه كتابى نيكوتر، رساتر، داراى عباراتى روان‌تر و معنايى دقيق‌تر از آن نيست. او تمام اصول و فروع را آورده بود. (٦٦)

شهيد اوّل و دوم به ويژه شهيد اوّل همگام با اين فقها، ابن جنيد را ستوده است. شهيد اول در ذكرى از او فراوان نقل مى‌كند و گويا كتاب المختصرالاحمدى به دستش رسيده بود. او ابن جنيد را توثيق كرده و از بزرگان علما بر شمرده است. (٦٧) شهيد ثانى درباره‌اش گويد:

او در ميان متقدمان از نظر تحقيق و دقت، كم نظير است و هر كس گفتارش را در نگرد به اين امر وقوف مى‌يابد. (٦٨)

بهترين گفتار جامعى كه برخورد متأخران با فقه ابن جنيد را به تصوير كشيده، سخن سيد بحرالعلوم است:

از جمله كسانى كه گفتار ابن جنيد را نقل كرده و اجماع و مخالفت قدما را آورده، سيد مرتضى است. او فراوان از ابن جنيد نقل مى‌كند و براى مخالفت او در برخى از مسائل عذر مى‌آورد اما فقهاى متأخر همچون شهيدين، سيورى، ابن فهد، صيمرى، محقق كركى و ديگران بر اعتبار

(٦٥) ايضاح‌الاشتباه، ص ٢٩٢.
(٦٦) همان، ص ٢٩١.
(٦٧) ذكرى، ص ٢٥٥، س ١.
(٦٨) مسالك، ج ٢، ص ٢٦٩، چاپ سنگى.