اما در مبحث رابطه علم ودين، منظور از «علم» که در عرض «دين» قرار مي‌گيرد و رابطه‌اش با دين مورد سؤال و کنکاش است،‌ قدري محدودتر از اين معناي وسيع درنظر گرفته مي‌شود. توضيح آن‌که موضوع مورد بحث در اين‌جا نسبت سنجي ميان معارفي است که از دين به دست مي‌آيد با دانش‌هايي که از ديگر منابع معرفت فراچنگ مي‌آيند. بنابراين، علمي که تماماً از دين استخراج شده باشد، هرچند در تعريف علم مي‌گنجد، ولي اين علم خود يک طرف نزاع است و طرف ديگر (که با عنوان «علم» به آن اشاره مي‌شود)، ساير معرفت‌هاي بشري قرار دارند. به ديگر سخن، ما در اين مبحث با اصطلاحي جديد از علم سروکار داريم و آن عبارت است از مجموعة قضايايي که از ديگر منابع معرفت (غير از دين) به دست آمده است.