«کشف» کرد، و درباره آن ميان صاحب‌نظران مکاتب مختلف توافق وجود ندارد. مادي‌گرايان مي‌پندارند که حقيقت انسان در جسم او خلاصه مي‌شود، درحالي که ما معتقديم انسان علاوه بر بدن، بخش ديگري نيز به نام روح دارد که حقيقت او را تشکيل مي‌دهد. بنابراين، در تعريف انسان اختلاف نظر هست، و تعريف دوم با مباني و آموزه‌هاي اسلامي سازگار است درحالي که تعريف اول با بسياري از مباني و ديدگاه‌هاي اسلام در تضاد است. از اين‌رو مي‌توان تعريف دوم را تعريفي اسلامي از انسان دانست.

٥. در شبهه‌اي‌ ديگر، به اين مطلب استناد شده است که: «برخي اعتقاد دارند تمايز علوم به تمايز روش‌هاست»، و با ضميمه کردن اين مقدمه که روش اثبات هر مطلب در متن واقع يکي بيشتر نيست و اختيار يا انتخاب ما در آن نقشي ندارد، نتيجه گرفته شده است که علم اسلامي و غيراسلامي از نظر روشي نيز نمي‌توانند تفاوت داشته باشند.

نکته‌اي که از آن غفلت شده اين است که برخي علوم با آن که موضوعشان يکي است، ولي به دليل آن‌که روش‌هاي مختلفي را براي مطالعه و اثبات مسائل مربوط به آن موضوع به‌کار مي‌برند، دو علم متفاوت و متمايز از يک‌ديگر دانسته مي‌شوند. بنابراين، اگر ملاک وحدت و کثرت علوم را به روش آن‌ها بدانيم، چنين علومي، از آن جهت که دو روش دارند، دو علم‌اند؛ ولي اگر موضوع را ملاک وحدت و کثرت علوم به‌حساب آوريم، همة اين علوم، از اين جهت که موضوع و مسائل واحدي را بررسي و اثبات مي‌کنند،