اثبات دين نیاز است، به اين معنا علمي ديني است، چون بدون اين مقدمات و قواعد، مسائل ديني اثبات نمي‌شوند. روشن است كه در اين صورت، منظور از فلسفه مجموعة مسائل مربوط به موضوع فلسفه است و نه يک نظرية خاص در فلسفه. در يک جمله، علم ديني در اين اصطلاح يعني «ما يتوقّفُ عليه اثباتُ مسائلِ الدين»، و شايد طبق همين اصطلاح است که به مجموعة علومي که در حوزه‌هاي ديني تدريس و تحقيق مي‌شود «علوم ديني» گفته مي‌شود. درصورتي که علم به‌معناي شناخت يک قضيه باشد، همان قضيه را علم ديني مي‌نامند،‌ ولي اگر به معناي يک رشتة علمي باشد، کافي است که برخي از مسائل آن چنين رابطه‌اي را با برخي از مسائل دين داشته باشند تا عنوان علم ديني بر آن صدق کند.

پيش از انتخاب يک معنا از ميان معاني ممکن براي علم ديني بايد توجه کنيم مقصود ما از ارائة تعريف تنها اين نيست که تعريفي را انتخاب يا مطرح کنيم که اشکال منطقي نداشته باشد و از نظر ادبي مقبول باشد. بلکه مهم‌ترين علت طرح اين بحث در جامعه‌ علمي و ديني ما، و انگيزة ما از پرداختن به اين مبحث آن بود که آنچه به نام علم در محافل علمي و دانشگاه‌ها آموزش داده و مطالعه مي‌شود، براي خود نسبتي با دين تعريف کرده است که ناشي از مباني سکولار، بلکه نگاه ضدديني پايه‌گذاران آن است. اين نگاه غلط به نتايج هولناکي براي بشريت منجر شده است که امروزه برخي از آثار آن