باقي مانده‌اند. نمونه بارز چنين مطالبي، مسائل رياضي است. رياضيات شرقي و غربي، يا رياضيات ديني و غيرديني (به‌اين معنا که در اصول و نتايجشان باهم تضاد داشته‌باشند) وجود ندارد، بلکه مثلاً همواره و در همه‌جا حاصل ضرب عدد دو در دو، چهار است.

ممکن است در اينجا شبهه‌اي مطرح شود که در بعضي از مسائل پيچيده رياضي (یا در توضیحشان) اختلاف نظر وجود دارد، همان‌گونه که هندسه جديد تفاوت‌هاي بسياري با هندسه اقليدسي دارد، و به همین دلیل نمي‌توان گفت که حتي رياضيات هم مطلق و ثابت است. به‌عنوان مثال، در هندسه اقلیدسی معروف است که مجموع زواياي مثلث مساوي با دو قائمه است، در حالی که در هندسه امروزی ثابت شده است که اين حکم کليت ندارد، بلکه بستگي دارد به اینکه مثلث در سطح مستوي باشد يا در سطح محدب يا مقعر. بر اساس هندسه امروزی مجموع زواياي مثلث در سطوح محدب یا مقعر، مساوي با دو قائمه نيست. در پاسخ بايد گفت تفاوت اين مسأله در هندسه قدیم و جدید نشانه تغییر در حکم قضاياي هندسي نیست. قبلا فرض بر این بوده است که زواياي مثلث را در سطح مستوي اندازه‌گيري مي‌کنند، و به این نتیجه رسیدند که مجموع زواياي مثلث، مساوي با دو قائمه است. تصریحی از اقلیدس وجود ندارد که این مسأله را حتی در سطوح محدب و مقعر هم جاری بداند. اگر حکم سطوح محدب یا مقعر در زمان اقليدس ثابت نشده، اما در هندسه جدید به اثبات رسیده باشد، در این صورت مسأله جديدي به هندسه افزوده شده است، و افزوده شدن مسائل جديد به معنای تغییر