از سوي ديگر، بسياري از مسائل علمي مستقيما با دين ارتباط ندارند و از مسائل اختصاصي علم تلقي مي‌شوند. نظريات مربوط به جدول تناوبي عناصر، تئوري‌هاي مربوط به ساختمان اتم‌ها، يا فرضيات دربارة چيستي و حقيقت نور در قلمرو دين به اين معنا نمي‌گنجند. معتقدان به اديان مختلف مي‌توانند در اين نظريات مشترک باشند، همان‌گونه که همة آنها مي‌توانند بدون تمسک به اعتقادات و ارزش‌هاي ديني خود، در اين نظريات مناقشه کنند. اين مسائل در حوزة اختصاصي علم تعريف مي‌شوند. گذشته از اين دو دسته مسائل اختصاصي، مسائلي نيز وجود دارند که ميان علم (به اين معنا) با دين (با اين تعريف) مشترک‌اند و هم علم و هم دين به نوعي دربارة اين مسائل اظهار نظر کرده‌، يا به خود حق مي‌دهند که دربارة آنها نظر دهند. نمونه‌اي از اين‌گونه مسائل را مي‌توان در اين آيه شريفه مشاهده کرد که مي‌فرمايد: «وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ إِذا كِلْتُمْ وَ زِنُواْ بِالقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلاً»[١]دين اسلام به اين وسيله به ما مي‌آموزد که کم‌فروشي ضرر دارد و به همين دليل بد است و از آن نهي فرموده است، و تبيين مي‌کند که اگر با ترازوي صحيح کالا را بسنجيد برايتان بهتر است. رابطة ميان کم‌فروشي و زيان‌هاي دنيوي ـ مانند سلب اطمينان اعضاي جامعه از

[١] اسراء (١٧): ٣٥.