آن، انواع کامل‌تر حيوانات از تکامل طبيعي حيوانات پست‌تر به‌وجود مي‌آيند. اين در حالي است که بيان قرآن کريم دربارة فرايند خلقت اولين انسان‌ها،‌ يعني حضرت آدم و حوا ـ علي‌نبيّنا و آله و عليهماالسلام ـ با اين تئوري سازگار نيست[١]. اين‌ها موارد معدودي است كه برخي بر اساس آنها توهم کرده‌اند آموزه‌هاي يقيني دين اسلام با نظريات اثبات‌شدة علوم تجربي يا يقينيات فلسفي در تعارض است. به دنبال چنين توهمي، برخي به دنبال يافتن راه حل تعارض‌هايي اين‌چنيني گشته‌اند، و در نهايت همان راه‌هايي را تجويز کرده‌اند که در عالم مسيحيت پيشنهاد شده است. مشکلات معرفت شناختي، روش‌شناختي، و الهياتي اين راه‌حل‌ها در جاي خودش مورد بحث و نقد و بررسي قرار گرفته است و در اينجا مجال پرداختن به آنها نيست. آنچه در اين مبحث به آن اشاره خواهيم کرد، چند نکته است که تفصيل آن را بايد در جاي خودش جستجو نمود.

نکتة اول آن‌ است که سرايت اين نگاه به برخي متفکران مسلمان و دغدغه‌مندشدن آنها نسبت به اين مسأله ناشي از عدم توجه به اختلاف در معناي واژة «دین» ميان اسلام و مسیحیت (و يهوديت) است. تفاوت‌هاي اساسي ميان اين دين‌ها به اندازه‌اي است که تعميم ويژگي‌هاي يکي به ديگري را غيرممکن مي‌سازد.[٢]يکي از اين

[١] محمدتقي مصباح يزدي، «سلسله درسهايي درباره معرفت ديني (٢)»، فصلنامه مصباح، س ٦، ش ٢١ (بهار ١٣٧٦)، ص ٩ـ١٣. [٢] محمدتقي مصباح يزدي، «شيوه‏هاي اسلامي كردن دانشگاه‏ها»، معرفت، ش ٢٠، سال ٥، ش ٤ (بهار ١٣٧٦)، ص ٦ـ٧.