اخلاق اسلامى - داودى، محمد - الصفحة ٥

سخن آغازين‌

اقوام روزگار به اخلاق زنده‌اند

قومى كه گشت فاقد اخلاق مرده است‌

به گواه تاريخ، اخلاق علمى است كه در بهبود روابط انسان با خدا و اعضاى جامعه بسيار نقش‌آفرين و تأثيرگذار است. ملكات نفسانى انسان و تزكيه و تهذيب نفس در پرتو اخلاق شكل مى‌گيرد و در يك جمله سرنوشت فردى و اجتماعى انسان تحت‌تأثير عميق و گسترده اخلاق است.

دين مبين اسلام به‌سان شجره طيبه‌اى است كه آموزه‌هاى اعتقادى به منزله ريشه، احكام و موازين فقهى به مثابه شاخ و برگ، و اخلاق به منزله ميوه آن است. هدف نهايى دين برطرف كردن دشوارى‌هاى رفتارى و برپايى جامعه آرمانى و برخوردار از موازين صحيح اخلاقى است. حديث نبوى مشهور

«إِنَّمَا بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَكَارِمَ الْأَخْلَاقِ.»

(بحارالانوار، ج ١٦، ص ٢١٠.) گوياى اين امر مهم است. مفاهيمى چون توكل، تقوا، توبه و شكر از اركان «اخلاق دينى» اند و اگر بخواهيم در اين حوزه ساحت دل را با آب زلال سرچشمه معرفت شستشو دهيم به ناچار بايد بر ساحل ارشادات و تعليمات پيشوايان دين بنشينيم.

كتاب اخلاق اسلامى (مبانى و مفاهيم) به قلم فاضل ارجمند حجت‌الاسلام محمد داودى عضو هيئت علمى پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، بر اساس سرفصل‌هاى مصوب اين درس در پنج فصل، بعد از بيان كليات و مبانى اخلاق اسلامى بعضى از مهم‌ترين فضايل اخلاقى و راه‌هاى وصول