الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٢٣ - احتجاج امام حسن عليه السّلام در حضور معاويه با جماعتى كه منكر فضل او و پدر بزرگوارش عليه السّلام بودند

و هر كه ولايت على را قبول كند ؛ ولايت مرا قبول نموده است ، و هر كه مرا اطاعت كند خدا را اطاعت نموده ، و هر كه علىّ را اطاعت كند مرا اطاعت كرده است ، و هر كه مرا دوست بدارد خدا را دوست داشته ، و هر كه علىّ را دوست بدارد مرا دوست داشته است .
سپس فرمود : شما را به خدا قسم آيا مىدانيد كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در حجّة الوداع فرمود : اى مردم من در ميان شما دو چيزى باقى نهاده‌ام كه پس از آن ديگر گمراه نخواهيد شد : كتاب خدا و عترتم ؛ أهل بيتم را ، حلال قرآن را حلال و حرامش را حرام بدانيد ، به محكم آن عمل نموده و به متشابهش ايمان آوريد ، و بگوييد : به تمام آنچه خداوند در قرآن نازل فرموده ايمان داريم ، و عترت و أهل بيتم را دوست بداريد ، و با دوستانشان دوست و ايشان را عليه دشمنانشان يارى نماييد ، و آن دو پيوسته با هم مىباشند تا در روز قيامت بر حوض بر من وارد شوند .
سپس آن رسول گرامى در حالى كه بر منبر بود علىّ را نزديك خود خوانده و او را بدست خود گرفته و فرمود : خداوندا ! با دوست او دوست و با دشمنش دشمن باش ، خداوندا ! هر كه با او دشمنى كند او را در دنيا مسكن و مأوى مده ، و روحش را به آسمان متصاعد مگردان ، بلكه او را در پائينترين مكان جهنّم قرار ده ! .