الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٦٥٢ - مقدارى از فرمايشات امام زمان عليه السّلام در مورد مسائل فقهى و غير آن در توقيعاتى كه توسّط نوّاب چهارگانه و غير ايشان از او صادر شده

اسلام خارج شده‌اند بر عراق مسلَّط مىگردند و به واسطهء سوء اعمال آنان أهل عراق دچار ضيق معيشت مىشوند ، سپس اين رنج و زحمت با مرگ يكى از اشرار از ميان مىرود ؛ و از مردن او پرهيزگاران خير انديش خشنود مىگردند ، و مردمى كه از اطراف عالم آرزوى حجّ بيت الله دارند ، به آرزوى خود مىرسند و به حجّ مىروند .
هر مردى از شما بايد به آنچه كه بوسيلهء دوستى ما به آن تقرّب مىجست عمل كند .
و از آنچه مقام او را پست مىگرداند و خوش آيند ما نيست اجتناب نمايد زيرا خداوند بطور ناگهانى انسان را برانگيخته مىكند ؛ آنهم در وقتى كه توبه سودى بحال او ندارد و پشيمانى او را از كيفر ما نجات نمىدهد ، خداوند تو را به رشد و كمال الهام بخشد و با لطف خود به رحمت واسعه اش توفيق دهد ! .
نسخهء توقيع به دست خطَّ مباركش كه بر آن سلام باد ! :
اين نامه اى است از ما به تو ؛ اى برادر و اى ولىّ ، و اى مخلص در محبّت ما ، و اى پاك و ياور وفادار - خداوند با ديده اى كه خواب ندارد تو را حراست فرمايد - پس آن را خوب نگاهدار ، و بر خطَّى كه مرقوم داشتيم بدان چه تعهّد نموديم اظهار مدار و نشان كسى مده ،