الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٢١٧ - احتجاج امام صادق عليه السّلام در انواع علوم دينى بر گروههايى زياد با مذاهب و عقائد مختلف

رفيع نزد خدا رسيدند ، و شرف و فضل و حسب براى آنان است و ديگران يكسانند ، بدان هر كه رعايت تقوا نمايد خدا او را گرامى بدارد ، و هر كه اطاعت حضرت حقّ كند محبوب او شود ، و خداوند محبوب خود را به آتش عذاب نكند .
پرسيد : بفرماييد چرا خداوند عزّ و جلّ تمام خلق را مطيع و موحّد نيافريد با اينكه بر اين كار قادر و توانا بود ؟
فرمود : در اين صورت ثواب معنايى نداشت ، زيرا اگر فعل خلق فقط طاعت بود بهشت و جهنّمى نبود ، بلكه خداوند انسان را آفريد و او را امر به طاعت نمود و از معصيت بازداشت و با ارسال رسل احتجاج نمود و با كتابهاى آسمانى حجّت را بر آنان تمام كرد ، تا دو گروه مطيع و معصيتكار شوند : مطيعان ثواب برند و معصيتكاران عقاب شوند .
پرسيد : آيا عمل نيك و بد آدمى همه و همه فعل خدا است ؟
فرمود : عمل نيك از بنده نتيجهء فعل خود اوست و خداوند بدان امر فرموده ، و عمل شرّ از بنده نيز از فعل خود او مىباشد و خداوند فقط از آن بازداشته است .
پرسيد : مگر فعل بنده با همان آلات و لوازمى نيست كه خدا برايش ساخته ؟