الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٤٠ - احتجاج أبو إبراهيم موسى بن جعفر عليهما السّلام بر مخالفين در موضوعات مختلف

به چشم ديد يا آنكه به قلب مشاهده نموده و نسبت رؤيت به بصر داد ، اين چگونه است ؟
حضرت فرمود : نزديك شد و نزديكتر شد ، زيرا او از هيچ موضع و مقام زايل نيست ليكن متدلَّى به ببدن با ذات روح نگردند .
او گفت : من همچو نفس آيه او را وصف نمودم * ( « دَنا فَتَدَلَّى » ) * ، بنا بر اين از جاى خود تدلَّى نكرد جز آنكه از آن زايل شد ، و إلَّا اين گونه وصف نمىفرمود .
حضرت فرمود : استعمال اين لغت در قريش اين گونه است كه هر وقت كسى بخواهد بگويد : شنيدم ، مىگويد : « تدلَّيت » ، و معنى « تدلَّى » همان نهم است [١] .
٢٦٧ - داود بن قميصه گويد : از حضرت رضا عليه السّلام شنيدم مىفرمود : از پدرم سؤال شد كه آيا خداوند مانع از كارى كه خود فرموده مىشود ، و نهى از آنچه اراده كرده مىنمايد ، و يارى آنچه قصد نكرده مىكند ؟
فرمود : اينكه پرسيدى « خدا مانع از كارى كه فرموده مىشود » پس اين جايز نيست

[١] معنى فهم براى تدلَّى مجازى است ، زيرا هر كه قصد فهم چيزى را داشته باشد به گويندهء آن تدلَّى مىكند ( نزديك مىشود ) تا كلامش را بفهمد و بشنود . و براى اين آيه تفاسير متفاوتى آمده ، و در مرجع ضمير اختلاف است ، و شرح آن در ج ٣ بحار ص ٣١٣ و ٣١٤ آمده است .