الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٦٣٧ - مقدارى از فرمايشات امام زمان عليه السّلام در مورد مسائل فقهى و غير آن در توقيعاتى كه توسّط نوّاب چهارگانه و غير ايشان از او صادر شده

پاسخ فرمود : اين مورد جايز است ، و با لله التّوفيق .
و پرسيد : فرد كورى در زمان بينايى و سلامت خود بر ماجرايى شهادت داده ، سپس بينايى را از دست داده و قادر نيست خط خود را ديده و بشناسد ، آيا شهادت چنين فردى مقبول است يا نه ؟ و اگر اين فرد نابينا شهادتى كه داده را بخاطر آورد آيا جايز است كه بر شهادت خود دوباره شهادت دهد يا جايز نيست ؟
پاسخ فرمود : اگر شهادت و زمان آن را بياد داشته باشد شهادت او مقبول است .
و پرسيد : مردى زمينى حاصلخيز يا چارپايى را وقف مىكند ، و بر خود بنام برخى از وكلاى وقف شهادت مىدهد ، سپس اين وكيل از دنيا مىرود يا امر او دگرگون مىشود و ديگرى متولَّى آن مىشود ، آيا براى اين شاهد جايز است كه براى جانشين وكيل گذشته شهادت دهد هنگامى كه اصل وقف براى تنها يكنفر است يا نه ؟
پاسخ فرمود : جز اين مورد جايز نيست ، زيرا شهادت براى وكيل اقامه نشده و تنها براى مالك آن اقامه گرديده و حال اينكه خداوند فرموده : « و گواهى را براى خدا برپا داريد ( ادا كنيد ) - طلاق : ٢ » .