الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٢٢٧ - احتجاج امام صادق عليه السّلام در انواع علوم دينى بر گروههايى زياد با مذاهب و عقائد مختلف

پرسيد : اگر خداوند در هر صد سال يكى از مردگان را نزد ما مردود مىكرد از او احوال گذشتگان و آيندگان را پرسيده ، و جوياى حالشان مىشديم ، و اينكه پس از مرگ چه ديدند ، و با اينان چه رفتارى شد ، تا مردم بر اساس يقين عمل كرده و هر گونه شكَّى از ميان برود و هر حقد و كينه اى از دلها زدوده شود .
فرمود : اين عقيدهء كسانى است كه منكر انبياء شده و تكذيبشان كرده و كتابشان را نپذيرفته‌اند ، زيرا خداوند در كتاب خود حال مردگان ما را بر زبان انبياى خود جارى ساخته و گفته ، با اين حال چه كلامى از قول خدا و انبياء راستتر است .
و جماعت زيادى از مردم پس از مرگ به دنيا بازگشته‌اند ، مانند : « أصحاب كهف » همانها كه خداوند سيصد و نه سال ايشان را ميراند ، سپس آنان را در زمان جماعتى برانگيخت كه منكر بعث و نشور بودند ، تا حجّت را بر ايشان تمام كرده و قدرت خود را بديشان بنماياند ، و اينكه بدانند : بعث و نشور حقّ است .
و نيز خداوند « ارمياء » [١] نبىّ عليه السّلام ؛ همو كه به خرابه‌هاى بيت المقدّس و اطراف آن

[١] نام اين فرد مورد اختلاف است ، برخى « عزير » و برخى « خضر » و برخى مانند حديث متن او را ارمياى پيغمبر مىدانند .