الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٨٤ - احتجاج امام رضا عليه السّلام در مطالبى مربوط به امامت و ويژگيهاى الهى آن و راه رسيدن به او ، و نكوهش افرادى كه انتخاب امام را جايز مىدانند ، و سرزنش غالبان در امامت ، و دستور توريه و تقيّه به شيعيان هنگام نياز به آن دو و حسن تربيت

خود هستند ، چنان كه خداى تعالى مىفرمايد : « آيا كسى كه به حقّ و درستى راه مىنمايد سزاوارتر و شايسته تر است كه پيروى شود يا آن كس كه خود راه نيابد مگر آنكه او را راه نمايند ؟ پس شما را چه شده ؟ ! چگونه حكم مىكنيد ؟ - يونس : ٣٥ » ، و باز مىفرمايد : « آنكه حكمت داده شده خير بسيارى نصيب او گرديده - بقره : ٢٦٩ » ، و نيز در بارهء طالوت فرموده : « خدا او را بر شما برگزيده است و در دانش و تن فزونى و فراخى داده است و خداوند پادشاهى خود را به هر كه خواهد دهد و خدا فراخى بخش و داناست - بقره : ٢٤٧ » و بپيامبرش فرموده : « و فضل خدا بر تو بزرگ است - نساء : ١١٣ » .
و در بارهء امامان از خاندان و عترت و نسل او فرموده : « بلكه به مردم براى آنچه خدا به ايشان از فزونى و دهش خويش ارزانى داشته رشك و حسد مىبرند . همانا ما به خاندان ابراهيم كتاب و حكمت داديم و ايشان را فرمانروايى بزرگ بخشيديم . پس از آنان كسانى به او گرويدند و از آنان كسانى از او روى گرداندند و [ اينان را ] آتش بر افروخته [ دوزخ اينان را بس است ] - نساء : ٥٤ » ، و بىترديد هر بنده اى كه خداوند وى را براى امور بندگانش انتخاب فرمايد بجهت اين امر مهمّ سينه اش را وسعت بخشد و بدو شرح صدر دهد ، و چشمهء حكمت را بر دلش