الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٧٩ - احتجاج امام رضا عليه السّلام در مطالبى مربوط به امامت و ويژگيهاى الهى آن و راه رسيدن به او ، و نكوهش افرادى كه انتخاب امام را جايز مىدانند ، و سرزنش غالبان در امامت ، و دستور توريه و تقيّه به شيعيان هنگام نياز به آن دو و حسن تربيت

امام است كه حلال خدا را حلال ، و حرام خدا را حرام مىكند ، و حدود الهى را جارى نموده و از دين خدا دفاع مىنمايد ، و با حكمت و پند نيكو و دليل قاطع به راه خدا دعوت مىكند .
امام همچون خورشيد درخشانى است كه نورش جهان را فرا مىگيرد ، و جايگاهش در افق بگونه اى است كه نه دستها بدان رسد و نه ديدگان تواندش ديد .
امام ، ماه [ شب چهارده ] تابان است و چراغ درخشان و نور طالع ، و ستارهء راهنما در شبهاى تاريك و بيابانهاى بىآب و علف و درياهاى پرگرداب است .
امام [ گمشدگان را ] چون آتشى بر بلندى و گرمابخش سرمازدگان است و در حوادث هولناك راهنما است ، و هر كه از او جدا شود نابود و هلاك گردد .
امام ، ابرى است پر باران ، و بارانى است پر بركت ، و آسمانى سايه افكننده ، و زمينى است گسترده ، و چشمه اى است جوشان ، و بركه و گلستان است .
امام ، امانتدارى است همراه و رفيق ، و پدرى است خير خواه ، و برادرى است مهربان و پناهگاهى است براى بندگان .
امام ، امين خدا در زمين ، و حجّت او بر بندگان ، و خليفه اش در سرزمينهاى او ،