الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٤١ - احتجاج أبو إبراهيم موسى بن جعفر عليهما السّلام بر مخالفين در موضوعات مختلف

و گر نه خود خداوند كه ابليس را از سجدهء آدم منع فرموده - چون بنا به عذر خود او را منع كرده - ديگر لعنش نمىكرد .
و امّا پاسخ به سؤال دومت كه « آيا خداوند نهى از آنچه اراده كرده مىنمايد » ؟ اين هم جايز نيست ، و گر نه آنجا كه آدم را از خوردن درخت نهى كرده بود در اصل همان را خواسته ، و اگر اين طور بود ديگر بچّه‌هاى مدارس ندا سر نمىدادند : « و آدم پروردگار خويش را نافرمانى نمود » ، و براى خداوند روا نيست بكارى امر نمايد و قصد ديگرى داشته باشد .
و امّا پاسخ به سؤال آخرت كه : « آيا خداوند يارى آنچه قصد نكرده مىكند » ؟ آنهم بر خداوند جايز نيست ، و خداوند بالاتر از اين است كه يارى بر قتل انبياء و تكذيب ايشان كند ، و نيز اعانت بر شهادت حسين بن علىّ عليهما السّلام و اولاد با فضيلتش ( عليهم السّلام ) نمايد ، و چگونه آنچه را كه اراده نكرده اعانت كند ، و حال اينكه جهنّم را براى مخالفين خود مهيّا نموده ، و به جهت تكذيب طاعت و ارتكاب مخالفت با او همه اشان را لعن كرده ؟ ! ! اگر چنين بود كه تو گفتى فرعون را بر كفر و ادّعاى ربوبيّت او يارى مىكرد ، آيا پندارى خدا از فرعون خواسته كه ادّعاى ربوبيّت كند ؟ گويندهء اين كلام بايد توبه داده شود ،