الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٨٧ - احتجاج امام رضا عليه السّلام در مطالبى مربوط به امامت و ويژگيهاى الهى آن و راه رسيدن به او ، و نكوهش افرادى كه انتخاب امام را جايز مىدانند ، و سرزنش غالبان در امامت ، و دستور توريه و تقيّه به شيعيان هنگام نياز به آن دو و حسن تربيت

پدر و مادرشان است ، از تمام مردم در برابر خداوند متواضعتر و از همه بدان چه امر مىكند بيشتر عمل مىكند ، و از همه بيشتر ، در آنچه ديگران را نهى مىكند دورى مىنمايد ، امام دعايش مستجاب است بطورى كه اگر دعا كند كه صخره اى دو نيم شود همان خواهد شد ، اسلحهء پيامبر و شمشير آن حضرت ؛ ذو الفقار در نزد او است ، نزد امام صحيفه اى است كه در آن نام تمام شيعيان او تا روز قيامت مكتوب است ، و نيز نوشتهء ديگرى كه اسامى تمام دشمنانش تا روز قيامت مكتوب مىباشد ، « جامعه » ؛ صحيفه اى به طول هفتاد ذراع ؛ مشتمل بر تمام نيازهاى بنى آدم است نزد او مىباشد ، جفر اكبر و اصغر كه پوست قوچى است و جميع علوم حتّى مجازات يك خراش و حتّى زدن يك تازيانه يا نيم يا ثلث در آن ثبت شده و نيز مصحف فاطمه عليها السّلام نزد او است [١] .

[١] در اين حديث يكى از مهمترين و بزرگترين خصلت امام ذكر نشده ، هر چند مورد اتّفاق و اجماع اماميّه است و آن مقام عصت مىباشد ، البتّه از آنجا كه راوى خبر ابن فضّال از فرقهء فطحيّه ( جماعتى كه پس از امام كاظم عليه السّلام برادرش عبد اللَّه بن جعفر را امام مىدانند ) بوده و او هر چند در نقل اخبار ثقه و قابل اعتماد است و در آخر عمر متنبّه گرديده با اين حال ايشان عصمت را شرط در امامت نمىدانند . و نكتهء ديگر اينكه در پاره اى از صفات امام كه در متن ذكر شده يكى مختون متولَّد شدن است كه شامل غير معصومين نيز مىگردد ، و بطور كلَّى آنچه مخالف اعتبار عقل باشد ، پذيرش آن واجب و ضرورى نيست ( از استاد غفّارى با تلخيص )