الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٨٩ - احتجاج امام رضا عليه السّلام در مطالبى مربوط به امامت و ويژگيهاى الهى آن و راه رسيدن به او ، و نكوهش افرادى كه انتخاب امام را جايز مىدانند ، و سرزنش غالبان در امامت ، و دستور توريه و تقيّه به شيعيان هنگام نياز به آن دو و حسن تربيت

٣١٣ - و از جمله مطالبى كه حضرت رضا عليه السّلام در بيان خطا و گمراهى ايشان از دين قيّم بيان داشته اين يكى روايتى است - كه به اسناد گذشته - از حضرت امام حسن عسكرىّ عليه السّلام نقل است كه : حضرت رضا - صلوات و تحيّات بر او باد - فرمود :
اين گروه گمراه كافر چيزى جز از ناحيهء جهل خود باندازهء نفوس خود نياوردند ، تا اينكه تعجّبشان به آن شدّت يابد ، و احترام بسيارى كه از آن آوردند ، همه و همه موجب شد در نظرات فاسد خود استبداد بخرج دهند ، و اقتصار بر عقول قاصر خود نموده و سالك مسالك غير واجب گشته از دين قويم و آئين مستقيم منحرف گردند ، تا اينكه قدر خدا را كوچك داشته و امر او را حقير دانستند ، چرا كه ندانسته بودند كه او ذاتاً قادر است و غنىّ ، همو كه قدرت و توانش عاريه از كسى نيست و نه غنايش وابسته به كسى است ، كه فقر و غنا و عجز و توان همه و همه در يد قدرت اوست با هر كس هر طور بخواهد رفتار مىفرمايد .
پس تمام بندگان نظر به بنده اى نمودند كه خداوند او را مشمول قدرتى ساخته بود تا فضل خود را نزد او به نمايش گذارد ، و با كرامت خود او را برگزيد تا حجّت را بر مردمان