الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤١١ - احتجاج أبو الحسن علىّ بن موسى الرّضا عليهما السّلام در توحيد و عدل و جز آن دو بر مخالف و موافق و غريب و فاميل

و بسته مىگرداند [ تا پذيراى حقّ نباشد ] كه گويى به آسمان بر مىشود - انعام : ١٢٥ » سؤال شد ، در جواب فرمود : هر كس را خدا بخواهد ، با ايمانى كه در دنيا داشته به بهشت آخرت راهنمايى كند او را براى تسليم بودن در برابر خدا و اطمينان به خدا داشتن و آرامش و سكون از ثوابهايى كه خدا وعده داده آماده و راضى مىكند تا آرامش خاطر بايد ، و هر كس را بخواهد ، به خاطر كفر و عصيان در اين دنيا ، از بهشت آخرت محروم سازد او را دلتنگ و دلسرد مىنمايد تا در حال كفر ؛ دچار شكّ شده و در اعتقاد قلبى مضطرب گردد كه گويى به آسمان بر مىشود ، بدينسان خدا پليدى ( مرده دلى و انكار ) را بر كسانى كه ايمان نمىآورند مىنهد .
٣٠٢ - أبو الصّلت هروىّ گويد : مأمون از حضرت رضا عليه السّلام در بارهء آيهء مباركه :
« و اوست آن كه آسمانها و زمين را در شش روز بيافريد و عرش او بر آب بود ، تا شما را بيازمايد كه كدامتان نيكوكارتريد - هود : ٧ » سؤال نمود .
امام عليه السّلام در جواب فرمود : خداوند تبارك و تعالى عرش ، آب و ملائكه را قبل از خلقت آسمانها و زمين آفريد ، و ملائكه با توجّه نمودن به خود و عرش و آب ، بر وجود خداوند استدلال مىكردند ، سپس خداوند عرش خود را بر روى آب قرار داد