الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٦٣٨ - مقدارى از فرمايشات امام زمان عليه السّلام در مورد مسائل فقهى و غير آن در توقيعاتى كه توسّط نوّاب چهارگانه و غير ايشان از او صادر شده

و پرسيد : روايات در بارهء دو ركعت آخر نماز بسيار زياد شده ، يكى گويد : خواندن تنها سورهء حمد افضل است ، و ديگرى گويد : گفتن تسبيح افضل است ، حال فضيلت از آن كداميك از آن دو است تا ما همان كنيم ؟
پاسخ فرمود : قرائت سورهء حمد در اين دو ركعت خواندن تسبيح را نسخ نموده ، و مسأله نسخ تسبيح ؛ روايتى است از عالم [١] عليه السّلام كه فرموده : « هر نماز بدون قرائت حمد ناقص است مگر براى فرد عليل ، يا كثير السّهو كه بيم باطل شدن نماز را دارد » .
و پرسيد : در نزد ما مشهور است كه ربّ جوز براى درد حلق و گرفتگى آواز نافع است و طريقهء استعمال آن بطورى كه در ميان مردم اشتهار دارد آنست كه جوز تازه را پيش از آنكه خوب ببندد گرفته و خوب نرم مىكوبند و آب آن را مىافشرند و صاف مىكنند و چندان مىجوشانند كه به نصف آيد و خوب مطبوخ گردد ، بعد از آن از بالاى آتش فرود آورده يك شبانه روز نگاه مىدارند ، بعد از آن شش رطل آن را يك رطل عسل مىاندازند و در بالاى آتش نرم جوش مىدهند و كف آن را مىگيرند و نوشادر و شبّ ( زاج ) يمانى از هر يك نيم مثقال خوب مىسايند و آب در آن مىاندازند و يك درم زعفران

[١] لقب حضرت هادى عليه السّلام است .